اهمیت اخلاص در عمل حیات وارزش انسان به علم است وارزش علم و دانش به عمل وارزش و اهمیت عمل به اخلاص. همانگونه که آب مایه حیات پدیده هاست و عامل شادابى آنها اخلاص نیز موجب حیات وارزش اعمال و پشتوانه اى براى بقاء و دوام آن.اهمیت عمل بیش از آن که به اندازه و مقدار آن مربوط باشد به چگونگى و کیفیت آن ارتباط دارد به همین جهت است که قرآن کریم اینگونه تعبیر مى کند : ...هوالذى خلق الموت والحیاه لیبلوکم ایکم احسن عملا 4 وارزش اعمال را به درست و صحیح انجام دادن و با

امام علی(علیه السلام): «اَلکَلِمَةُ اِذا خَرَجَت مِنَ القَلبِ وَقَعَت فِی القَلبِ، وَ اِذا خَرَجَت مِنَ الِّسانِ لَم تَجاوَزِ الآذانَ؛ سخن که از دل برآید، لاجرم بر دل نشیند، و چون از زبان بیرون آید، از گوش فراتر نرود.»(4)امام صادق(علیه السلام): «اِنَّ العالِمُ اِذا لَم یَعمَل بِعِلمِه زلَّت مَوعِظَتُهُ مِنَ القُلُوبِ کَما یَزِلُّ المَطَرُعَنِ الصَّفا؛ دانشمند، آنگاه که به علمش عمل نکند، پند و اندرز او از دلها فرو غلتد آن گونه که باران از روی تختهسنگ فرو میغلتد».(5)

مدت هاست که جامعه انسانی فراتر از روابط وتعاملات صرفا انسانی ،بررسی می شود.همه پدیده ها واشیاء با انسان در ارتباطند. واز انسان ها تاثیر می پذیرند و بر انسان ها تاثیر می گذارند.